Gdańsk, Poniedziałek, 23 października 2017 roku  
Imieniny: Edwarda, Marleny, Seweryna  
   Strona główna > Poradnik medyczny / Warto wiedzieć > Nieoperacyjne leczenie żylaków, choroby żył, żylaki, pajączki
  Chirurg naczyniowy
 Poradnik medyczny / Warto wiedzieć. Choroby żył, żylaki, pajączki
Pajączki Warto wiedzieć
PORADNIK MEDYCZNY
Nieoperacyjne leczenie żylaków kończyn dolnych
SKLEROTERAPIA, OBLITERACJA, ECHOSKLEROTERAPIA, MINISKLEROTERAPIA, ELEKTROKOAGULACJA, SKLEROTERAPIA PIANKOWA
Skleroterapia kompresyjna - obliteracja, "nastrzykiwanie" lekami zmienionego żylakowo naczynia. Wybiórcze i dokładne podanie do światła niewydolnej żyły substancji drażniącej celem wywołania odczynu zapalnego ściany naczynia, a następnie powolnego włóknienia i zarośnięcia naczynia - od kilku do kilkunastu ukłuć cienką igłą. Nowoczesna metoda leczenia żylaków (wykorzystywana m.in. do kosmetycznego usuwania pajączków naczyniowych - teleangiektazja - np. na udach), która polega na likwidacji przepływu krwi żylnej za pomocą środków farmakologicznych podawanych do światła zmienionego żylakowato naczynia, a następnie zastosowaniu elastycznego opatrunku uciskowego (pończochy). Operację można przeprowadzić w warunkach ambulatoryjnych - zabieg trwa najczęściej do 30 minut, nie wymaga znieczulenia, nie uszkadza tkanek, nie powoduje niezdolności do pracy. Zależnie od średnicy żylaka, od jego stopnia zaawansowania oraz indywidualnych właściwości organizmu proces gojenia następuje w czasie od 4 do 6 miesięcy. Gdy zmianom żylakowatym towarzyszą poważne uszkodzenia głównych, powierzchniowych pni żylnych kończyn dolnych (żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej) wskazane jest leczenie chirurgiczne, skleroterapia zaś może być wykonana jako zabieg uzupełniający po tej operacji.
Metoda stosowana już od lat trzydziestych ub. wieku. Intensywny rozwój w ostatnich latach spowodowany jest stosowaniem nietoksycznych substancji obliterujących, dokładniejszą diagnostyką umożliwiającą wizualizację niewydolnych naczyń (podawanie leku do żyły pod kontrolą USG - echoskleroterapia) oraz lepszymi metodami przeprowadzania samego zabiegu (np. zabieg z użyciem tzw. pianki sklerosantu - skleroterapia piankowa Tessariego).

Odmianą skleroterapii jest tzw. mikroskleroterapia - metoda wykorzysywana przy leczeniu tzw. pajączków (wenulektazje, angiektazje, teleangiektazje - wenulo-angiektazje). Zabieg przeprowadzany jest przy użyciu okularów powiększających i bardzo cienkich igiełek.
Obie matody jako bezpieczne i skuteczne zyskują coraz większą popularność. Nie chcąc dopuścić do tworzenia się poszerzeń żylnych na dużym obszarze ciała, zaleca się poddawanie tym zabiegom co 2-3 lata (z czasem zabiegi krótsze).

Inną metodą zaopatrywania bardzo małych pajączków jest elektrokoagulacja naczynek. Zabieg wykonuje się tak jak zabieg skleroterapii, ale przy użyciu złotych igieł. Zastosowanie igieł pokrytych złotem ma na celu zmniejszenie odczynów skórnych po zabiegu.

Tzw. pajączki - rozszerzone i pękające naczynka krwionośne - ze względu na mikroangiostrukturę dzielimy na: wenulektazje (poszerzona część żylna mikrostruktury - odpływ krwi), angiektazje (poszerzone naczynia części tętniczej - napływ krwi) oraz wenulo-angiektazje lub teleangiektazje (poszerzone pogranicze tętniczo-żylne).

Choroby żył
PRZEWLEKŁA NIEWYDOLONOŚĆ ŻYLNA, ŻYLAKI, ZAPALENIE ŻYŁ, ZAKRZEPICA ŻYŁ GŁĘBOKICH, ZESPÓŁ POZAKRZEPOWY, FLEBOGRAFIA
Przewlekła niewydolność żylna (ang. Chronic venous insufficiency) - zespół objawów związanych ze słabym powrotem krwi od stóp do serca. Objawy uzależnione są od stopnia zaawansowania choroby - typowe to m.in.: uczucie ciężkości kończyn, uczucie bólu (wzdłuż przebiegu żyły), występowanie tzw. zespołu niespokojnych nóg, parestezja (czyli uczucie kłucia, mrowienia, drętwienia, cierpnięcia, palenia skóry), obrzęki, żylaki, powikłania skórne, zastój żylny, a nawet owrzodzenia.

Żylakami nazywamy trwałe poszerzenie żył powierzchownych - żyły są poskręcane, z workowatym poszerzeniem lub wrzecionowatym wydłużeniem z niewydolnością zastawek żył powierzchownych i przeszywających. Prawidłowo funkcjonujące zastawki (elastyczne struktury wewnątrz żyły) nie pozwalają na cofanie się krwi żylnej na obwód. Niewydolność zastawek powoduje odwrócenie kierunku przepływu krwi - tzw. refluks (zaburzenie odpływu, zastój krwi, wzrost ciśnienia). Układ żył: żyły powierzchowne (w skórze i pod skórą), żyły głębokie (w mięśniach), żyły przeszywające (łączące).

Zapalenie żył (powierzchownych lub głębokich) - stan zapalny ściany żyły, któremu towarzyszy wytworzenie się zakrzepu. Leczenie: najczęściej farmakologiczne, polega na podaniu leków przeciwzapalnych oraz przeciwzakrzepowych lub trombolitycznych (środki te mają zdolność rozpuszczania zakrzepu w żyle). Choroba zakrzepowo-zatorowa żył głębokich (łac. Thrombophlebitis profunda - zakrzepica żył głębokich) - najważniejsze objawy to ból i - najczęściej - niesymetryczny obrzęk kończyn. Objawy miejscowe: bóle spoczynkowe (ból narasta przy chodzeniu lub staniu, a ustępuje przy unieruchomieniu), obrzęk (najczęściej w okolicy kostki, na całym podudziu lub udzie), zwiększone ucieplenie i zaczerwienienie skóry, nadmierne wypełnienie żył powierzchownych, sinica skóry stóp. Objawy ogólne: gorączka i tachykardia (przyspieszona czynność serca). Powikłania zakrzepicy żył głębokich: zespół pozakrzepowy, zator tętnicy płucnej (poważne zagrożenie życia).

Zespół pozakrzepowy - zespół niewydolności pompy mięśniowej goleni, najczęstsze następstwo nie leczonego lub leczonego w sposób nieprawidłowy zapalenia żył głebokich. Do najczęstrzych objawów zaliczyć można: odczyn zapalny skóry (często z owrzodzeniem), świąd skóry z towarzyszącym bólem (ból o charakterze chromania żylnego - uczucie bólu i rozpierania mięśni goleni po przejściu określonego dystansu), obrzęk kończyny, żylaki wtórne, mocne kurcze goleni, przebarwienia skóry. Ostatnim etapem choroby jest pojawienie się owrzodzeń. Leczenie: Ostre stany - usunięcie skrzepliny, udrożnienie naczynia i przywrócenie niezaburzonego przepływu krwi. Przewlekłe stany - stosowanie kompresoterapii, leków poprawiających odpływ chłonki, zmiana stylu życia.

Flebografia - badanie rentgenowskie, polega na wykonaniu zdjęcia RTG naczyń żylnych wypełnionych specjalnym środkiem kontrastującym, pozwala ocenić wygląd wszystkich naczyń żylnych kończyny, uwidacznia miejsce zatkane przez zakrzep. Zbliżonym do flebografii jest badanie izotopowe naczyń żylnych - tu zamiast środka kontrastującego do naczyń żylnych podawany jest preparat radioaktywny; pomiar promieniowania radioaktywnego nad poszczególnymi częściami kończyny pozwala ustalić wszelkie zaburzenia przepływu krwi.

RZ, PPK, Gdańsk, 17.05.2004
  Poradnik medyczny
  Poradnik medyczny
  Skleroterapia
Żylaki
Żylaki
Żylaki
Żylaki
Żylaki
Żylaki
Choroba żylakowa. Żylaki
Fot. Ryszard Zając


Choroba żylakowa:
Fotografie powyżej: Żylak w dole podkolanowym (1). Stan po skleroterapii (2,3). Żylaki dołu podkolanowego i uda (4,5). Stan po skleroterapii, zaczerwienienia znikną w ciągu 2 dni (6).
Strona główna | Chirurg naczyniowy | Zabiegi, porady | Kompresoterapia | Miniflebektomia | Gabinety / Kontakt | Poradnik medyczny
Lek. med. Ryszard Zając, specjalista chirurgii ogólnej i chirurgii naczyniowej.
CHIRURG NACZYNIOWY. Gdańsk, Gdynia 2003-2017 © All Rights Reserved
www.poradnianaczyniowa.com
Projekt, wykonanie, opieka techniczna: ZdroweMiasto.PL, Bydgoszcz, tel. 052 325 46 36 lub 602 704 115
Centrale telefoniczne